كيفما شئتِ
أكرهيني كيفما شئتِ
أهجريني إن أردتِ
أكسري المرايا
التي أمامها من أجلي
تجملت ِ
مزقي رسائلي
ذكرياتي
حطمي تماثيل الصمتِ
وإن تَنَهدتِ كالبحرِ يوماً
فأنا الشاطيءُ
سأستوعبُ أمواج
|
Daikê stargeha min, bendera jiyana min
Te li bedena xwe de hêlînek vekir bo min
Te hez û evîna xwe per û baskê xwe da min
Te rojan zikê xwe de min gerand û tim veşart
|
Daikê stargeha min, bendera jiyana min
Te li bedena xwe de hêlînek vekir bo min
Te hez û evîna xwe per û baskê xwe da min
Te rojan zikê xwe de min gerand û tim veşart
|
Min bivin wir lo - nav wan xweş çîya
Jîyana xwe lo - ez berdim li wira
Xayîn ber çavê min hat - Felekê Xayîn
Û giyana min ban kir - despê bû girîn
Hûn negrîn hevalno, dayê êdî bes e
|
Bûk û zava tev werin berva êvar jî malbin
Mêvan hatin hev kombûn, dîlana we ye şabin
Hezkirin pir şirîne , bingeha wî evîne
Nav dilan de geşdibe, her tim jî lê xwedîbin
|
FELEKA XAYÎN
li nav toza jiyana xopan
tawanbar hatim dinyaya
virek û gurî
li navbera parzemînên giyan
ba û bahozan nalenal e
erd û asîman
lerizîn
dar û daristan
rizîn
heyv û stêrk
|
|
|
Bi van gotinan sitranbêjên me dikarin kulamek nû çêbikin. Ew jî ez dîyarîyê hemû kurda dikim!
Zivistan e, sar e, sar e
Bihar ber çavê min neket
Ax lê dayê dil dinhal e
Ax lo bavo heva sar e
|
Vê êvarê,
Li benda bêhna porê te,
Roja min çû ava.
Dilê min,
Dibijiya dêmên esmerî
Û xwêdana paşila ferfûrî.
Vê êvarê,
Hêviyên min bê mirad,
Awirên min dicemidin...
Min bi Nameyeke,
|
Min hesp xwe re zînek çêkir bi çerman
Rengê hespê min jî reşe wek zeytûnan
Bijîjên hespê min jî her dem bi nexşe
Bi ew xemla ser jî kesk ,sor û zerane
Hespê min naweste ew rehwan dibeze
|
Berbanga sibehê,
Bi xemla te,
Xwe xemilandiye.
Û tovê gunehkariyê,
Li beyara sînga esmerî direşîne.
Tilî û pêçîkên Edûlî,
Bişkokan yek bi yek disincirîne.
Dilopên şeraba sor,
|
Kevoka min nafire bi rojane dinale
Canê wî de xwîn diçe ji birînan bêhale
Kevoka min êşandin per- baskê wî şikandin
Agir ket nav dilê min dem jî min re wêrane
|
Berê sala du hezara
Em xistin nav çar dîvara
Dayîk runişt ber vê darê
Giliya ew got xengîn ji zarê
Ji Şengalê heta Wanê
Çerxa me bû Êzdîxanê
Çendî halê me çetin bû
Serkevtina me vir nî bû
|
Heta niha li ser ziman
Gotin û peyvan
Tu me ra het tim tu hebî
Zimanê bavan
Navê te pir şêrîne
Ax zimanê kurdî
Tu me re ham qul birînî
Ham jî darû yî
Ji bo te şer û agir e
Zimanê kurdî
|
Evîna min gelek zor e
Ez te bîr nakim yarê
Şev û roja benda te me
Sirê dilê min dayê
Agir berda, şewitandiye
Çira çavê min vêsiya
Ax lo bavo, ax lê dayê
Kevê malê we firiya
|
Carek tene min dît yarê
Evîn ketiye dil û canê min
Te ez helandim, te ez qujtim
Çima ji ber cavên min tu çuy yare
Ji wan hestra, ji wan cefa
Te min kir bû nav du agira
|
Ez bûm gêrîlla
Şervarê rojê
Bûm qewata dila
Daxwezê dozê
Serê min bilind e
Nav me hezara
Bila dijmin bimre
Ji destê hevala
Tenê negrî dayê
Ez ser çîya me
Ji durwe tê dîtinê
|
Pirtûka (Lorîk) a Yasîn Hisên hate çapkirin
Ji dezgeha û weşanxaneya (Margirêt) Li Bajarê Silêmaniyê, sêyemîn pirtûka nivîskar û helbestvan Yasîn Hisên bi nave (Lorîk) hate çapkirin.
Ev pirtûk ji 110 rûpelên qebare biçûk pêk hatiye, her weha nivîskar E'bdulkadir Mûsa pêşgotina wê nivîsiye û hunermend Luqman Ehmed tabloya bergê ji bo wê daniye.
Hêjayî gotinê ye, ku ev e sêyemîn pirtûka helbesta ku nivîskar Yasîn Hisên wê çap dike.
|
Ji kê re xemili yî?
Bûyî kevokeke per belek,
Dîsa qedera kê reş dikî?
Xeftanê spî ji kê re difesilînî?
Bi kê re dikenî? Ey xweza...
Vê êvarê,
Di xemla te de dicemidim.
|
Axa yê gund pirr maldar bû, bi kerî û suriyan pez û dewarên wî, xizmetkar û qewraş, kole û xulamên wî hebûn!
|